Ekstrakt z grzybów, proszek, podwójna ekstrakcja: co znaczą formy

Na etykietach preparatów z grzybami wracają cztery określenia: proszek, ekstrakt wodny, ekstrakt alkoholowy i podwójna ekstrakcja. Nie są to synonimy ani stopnie jednej skali. Każde opisuje inny proces, a proces przesądza o tym, co fizycznie znajdzie się w opakowaniu.
Poniżej rozkładamy te oznaczenia na części: czym zmielony surowiec różni się od wyciągu, dlaczego rozpuszczalnik decyduje o składzie, co opisuje zapis 10:1 i gdzie leży najczęstsza pułapka tej kategorii — proszek z grzybni hodowanej na ziarnie. Nie ma tu ani jednego zdania o tym, po co komu te związki; mowa wyłącznie o materiale i metodzie.
Proszek zawiera cały surowiec, ekstrakt tylko wybraną frakcję
Proszek powstaje przez wysuszenie i zmielenie surowca. Zawiera więc wszystko, co w nim było: ścianę komórkową, białka, cukry proste i substancje mineralne. Nic nie jest odrzucane ani zagęszczane.
Ekstrakt powstaje inaczej. Surowiec zalewa się rozpuszczalnikiem, prowadzi wyciąganie w określonej temperaturze i czasie, oddziela część stałą, a rozpuszczalnik odparowuje. Zostaje wyłącznie ta część składu, która do rozpuszczalnika przeszła — reszta trafia do odpadu.
Stąd reguła, do której sprowadza się cały temat: ekstrakt nie jest mocniejszym proszkiem, tylko innym materiałem. Różnica między całością surowca a wybranym z niego składnikiem wraca w mikologii regularnie — rozkładaliśmy ją, pytając, dlaczego sama psylocybina to nie wszystko.
Owocnik i grzybnia to dwa surowce — również w prawie unijnym
Zanim padnie pytanie o rozpuszczalnik, pada pytanie o to, co się w nim moczy. Grzyb występuje w dwóch postaciach: jako grzybnia, czyli wegetatywna plecha ze strzępek przerastająca podłoże, oraz jako owocnik — struktura zarodnionośna, potocznie nazywana grzybem. To materiały o różnym składzie, nie dwa etapy tej samej jakości.
Różnica ma skutek prawny, nie tylko jakościowy. W unijnej konsultacji statusu nowej żywności hiszpański organ AESAN rozpatrywał w 2019 roku proszek z odwodnionej grzybni Hericium erinaceus (soplówki jeżowatej). Ustalenie brzmiało: owocnik tego gatunku był w Unii spożywany w znaczącym stopniu przed 15 maja 1997 roku, więc nową żywnością nie jest — ale na grzybnię ta historia się nie rozciąga, a równoważności obu części na poziomie składu odżywczego, metabolitów i substancji potencjalnie czynnych nie wykazano. Proszek z grzybni wymaga zatem autoryzacji w trybie rozporządzenia (UE) 2015/2283.
To ten sam wzorzec, który znamy z innego obszaru: o statusie prawnym decyduje część organizmu, nie nazwa gatunkowa — pisaliśmy o tym, tłumacząc, dlaczego zarodniki są legalne, a owocniki nie.
Grzybnia mielona razem z ziarnem — co wtedy jest w proszku
Grzybnia na potrzeby handlowe rośnie zwykle na ziarnie: brązowym ryżu, owsie albo sorgo. Po skolonizowaniu całość bywa suszona i mielona razem z podłożem. W proszku jest wtedy grzybnia plus zużyte ziarno, a ziarno to przede wszystkim skrobia.
Najbardziej wiarygodny pomiar tego zjawiska pochodzi z pracy zespołu Uniwersytetu w Makau i amerykańskiej Farmakopei (USP) z 2017 roku. Autorzy kupili na rynku amerykańskim 19 partii preparatów z reishi i zestawili zmierzony skład z deklaracją:
- triterpenoidy charakterystyczne dla Ganoderma lucidum wykryto w 8 partiach na 19 — oznaczano je metodą HPTLC w wyciągach etanolowych;
- skrobię lub maltodekstrynę wykryto odczynnikiem jodowo-jodkowym w 13 partiach na 19 (68,4 %); reakcja barwna znikała po potraktowaniu próbki alfa-amylazą, co potwierdziło, że chodziło o skrobię;
- zgodność zmierzonego składu z deklaracją stwierdzono w 5 przypadkach na 19 (26,3 %).
Autorzy zadeklarowali brak konfliktu interesów — i to jest różnica wobec drugiego źródła liczb w tej sprawie. Analiza preparatów z chagą, ogłoszona w 2025 roku w „International Journal of Molecular Sciences” i cytowana dziś przez większość publicystyki branżowej, powstała w zespole zatrudnionym przez Nammex, dostawcę surowca z owocników, a sami autorzy deklarują interes finansowy tej firmy w rynku, o którym piszą. Recenzja naukowa tych danych nie unieważnia, ale warto wiedzieć, kto je zebrał.
Z tej samej pracy warto wyjąć niuans psujący zbyt proste zdanie „grzybnia to skrobia”. Czysta grzybnia z hodowli płynnej zawierała 15,2 % alfa-glukanów i 14,4 % beta-glukanów, a mimo to nie dawała reakcji barwnej z odczynnikiem Lugola — skrobi w niej nie było. Skrobia w produktach z grzybni pochodzi od podłoża, nie od grzyba.
Wniosek jest opisowy: jeśli etykieta nie mówi, czy podłoże oddzielono, nie wiadomo, jaką część masy stanowi zboże.
Gorąca woda i etanol wyciągają dwie różne rodziny związków
Beta-glukany grzybowe są elementem konstrukcyjnym ściany komórkowej i występują w niej usieciowane z chityną — Arroyo i współautorzy (2016) opisali te wiązania krzyżowe jako mechanizm wzmacniający ścianę. Materiał związany w takiej strukturze nie przechodzi do zimnej wody. Stąd gorąca woda, długi czas kontaktu, a w skali przemysłowej podwyższone ciśnienie; Sakdasri i współautorzy (2022) opisali tak prowadzoną ekstrakcję beta-glukanu z suszonego boczniaka.
Druga rodzina zachowuje się odwrotnie. W rodzaju Ganoderma przez czterdzieści lat badań fitochemicznych wyizolowano 431 metabolitów wtórnych, w większości lanostanowych triterpenoidów C30 — kwasów ganoderowych i związków pokrewnych (Baby i współautorzy, 2015). Są apolarne i w wodzie rozpuszczają się słabo; drogą standardową jest maceracja etanolem. Zheng i współautorzy (2020) porównywali swoją metodę współekstrakcji właśnie z tymi dwiema klasycznymi ścieżkami: gorącą wodą dla polisacharydów i etanolem dla triterpenoidów.
Stąd zdanie warte zapamiętania: rozpuszczalnik nie jest szczegółem technicznym, tylko opisem zawartości. Ekstrakt wodny i alkoholowy z tego samego surowca to dwa różne produkty, nawet jeśli widnieje na nich ta sama nazwa gatunku. Analogiczny mechanizm — warunki obróbki przesądzają o tym, co z surowca zostaje — opisywaliśmy, sprawdzając, w jakich temperaturach rozkłada się psylocybina i psylocyna, a logikę porównywania zawartości w różnych częściach owocnika — w przeglądzie badań HPLC i LC-MS o kapeluszach i nóżkach.
Podwójna ekstrakcja to dwa procesy, nie jeden mocniejszy
Podwójna ekstrakcja polega na przeprowadzeniu obu procesów osobno na tym samym surowcu i połączeniu wyciągów. Alkohol odparowuje się przed suszeniem, więc w gotowym proszku go nie ma. Nazwa opisuje sposób wytworzenia, nie moc.
Argument za tym zabiegiem jest najmocniejszy tam, gdzie gatunek ma dobrze opisaną frakcję apolarną — dlatego mówi się o niej najczęściej przy reishi. Przy gatunku, którego opisany skład sprowadza się do polisacharydów ściany komórkowej, drugi etap dokłada koszt, a niekoniecznie materiał.
⚠ Sam zwrot „podwójna ekstrakcja” nie jest zdefiniowany w przepisach żywnościowych. Nie ma normy mówiącej, w jakiej proporcji łączy się oba wyciągi ani jak długo trwa każdy etap. Dwa opakowania z tym samym opisem mogą kryć różne procesy.
Zapis 10:1 opisuje wydajność procesu, nie moc preparatu
Stosunek ekstrakcji to relacja masy surowca do masy wyciągu. Zapis 10:1 znaczy, że z dziesięciu kilogramów surowca otrzymano kilogram ekstraktu — arytmetycznie jest to odwrotność wydajności procesu, tu dziesięcioprocentowej. I tyle ta liczba niesie.
Czego zapis 10:1 nie mówi:
- czego dotyczy — nie wskazuje żadnego związku ani jego zawartości w gotowym produkcie;
- z czego wyszliśmy — dziesięciokrotne zagęszczenie grzybni zmielonej razem z ziarnem daje zagęszczone podłoże;
- czym wyciągano — bez podanego rozpuszczalnika liczby z dwóch opakowań opisują różne procesy;
- ile wyciągu natywnego jest w kapsułce — ekstrakt bywa nanoszony na nośnik, najczęściej maltodekstrynę, a stosunek może odnosić się do samego wyciągu sprzed rozcieńczenia.
Punkt odniesienia leży na sąsiedniej półce. W lekach roślinnych wytyczne Europejskiej Agencji Leków wymagają podania stosunku surowca do wyciągu natywnego, czyli DER genuine, łącznie z rozpuszczalnikiem. Suplementy diety takiego obowiązku nie mają — identycznie wyglądający zapis znaczy więc w obu kategoriach co innego.
Rozpuszczalnik musi być dopuszczony — polska podstawa prawna
Wybór rozpuszczalnika nie jest dowolny. Reguluje go rozporządzenie Ministra Zdrowia z 30 sierpnia 2024 r. w sprawie rozpuszczalników ekstrakcyjnych, które mogą być stosowane w produkcji żywności lub składników żywności (Dz.U. 2024 poz. 1346), wdrażające dyrektywę 2009/32/WE z późniejszymi zmianami.
Zgodnie z § 2 ust. 3 wolno stosować wodę — z ewentualnym dodatkiem substancji regulujących kwasowość lub zasadowość — oraz inne substancje spożywcze o właściwościach rozpuszczalnika. Wykaz dopuszczonych zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną (tabela 1 załącznika nr 1) obejmuje siedem pozycji: aceton, butan, dwutlenek węgla, etanol, octan etylu, podtlenek azotu i propan. Ekstrakcja wodna i etanolowa mają więc w tym wykazie wprost umocowanie; rzadszą drogą jest nadkrytyczny dwutlenek węgla.
Co realnie da się odczytać z opisu formy
Pięć informacji wystarczy, żeby wiedzieć, co jest w opakowaniu:
- gatunek podany pełną nazwą łacińską, nie samą nazwą handlową;
- część grzyba — owocnik czy grzybnia, a przy grzybni informacja, czy oddzielono podłoże;
- forma — zmielony surowiec czy wyciąg;
- rozpuszczalnik — woda, etanol, oba, dwutlenek węgla;
- stosunek ekstrakcji razem z informacją, do czego się odnosi.
Brak którejkolwiek z nich nie dowodzi sam w sobie złej jakości. Zamyka natomiast możliwość porównania, bo zestawia się wtedy liczby opisujące różne rzeczy.
Czego ten tekst nie rozstrzyga
Nie ma tu zdania o tym, co którakolwiek z opisanych frakcji robi w organizmie człowieka, i jest to wybór świadomy. Skład kapsułki da się zmierzyć; skutki jej przyjmowania to osobne pytanie, na które odpowiadają badania kliniczne, a nie analiza surowca.
Przywołane pomiary dotyczą przy tym wąskich prób: 19 partii z rynku amerykańskiego i pojedynczych serii handlowych. To wskazania kierunkowe, nie obraz rynku — a już na pewno nie rynku polskiego, którego pod tym kątem nikt systematycznie nie przebadał.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady lekarza. Fragmenty dotyczące przepisów mają charakter informacyjny i nie są poradą prawną.
Źródła
- Evaluation on quality consistency of Ganoderma lucidum dietary supplements collected in the United States — Scientific Reports, 2017
- Comparative Study of Chaga (Inonotus obliquus) Dietary Supplements Using Complementary Analytical Techniques — International Journal of Molecular Sciences, 2025
- Secondary metabolites from Ganoderma — Phytochemistry, 2015
- Strengthening the fungal cell wall through chitin-glucan cross-links: effects on morphogenesis and cell integrity — Cellular Microbiology, 2016
- Pressurized hot water extraction of crude polysaccharides, β-glucan, and phenolic compounds from dried gray oyster mushroom — LWT, 2022
- Optimization of ultrasonic-assisted extraction of polysaccharides and triterpenoids from the medicinal mushroom Ganoderma lucidum — PLOS ONE, 2020
- Dehydrated mycelia (Cordyceps militaris, Grifola frondosa, Hericium erinaceus and Laricifomes officinalis) as Novel Foods: a comprehensive NMR study — LWT, 2024
- Konsultacja statusu nowej żywności: proszek z odwodnionej grzybni Hericium erinaceus — Komisja Europejska / AESAN, 2019
- Katalog nowej żywności — Komisja Europejska
- Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2024 r. w sprawie rozpuszczalników ekstrakcyjnych, które mogą być stosowane w produkcji żywności lub składników żywności — Dz.U. 2024 poz. 1346
- Dyrektywa 2009/32/WE w sprawie rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych — EUR-Lex, 2009
- Guideline on declaration of herbal substances and herbal preparations in herbal medicinal products — Europejska Agencja Leków

Dodaj komentarz